Lütfen özel çocuklarımızı yok saymayın. Acıyarak değil takdir eden bakışlar görmek istiyoruz.

Gönüllü Anneler Topluluğunun Temsilcisi olarak sizi tanımak isteriz.

Ben Gülşen Akgöz iki çocuk annesiyim. Anaokulu öğretmeniyim. 8 aylıkken küçük kızıma atipik otizm ve gelişim geriliği tanısı konuldu. Bu süreçte kızıma şifa ararken benim gibi aynı kaderi paylaşan aileler ile tanıştım. Birbirimize derman olmak adına güçlerimizi birleştirdik ve kocaman bir aile olduk. Bu ailede hayat hikayeleri farklı olabilir o yüzden hiçbir engel ayırmadan bütün özel gereksinimli çocuklarımıza kucak açarak en büyük destekçimiz anneleri ile birlikte gönüllü anneler topluluğunu kurduk.

Gönüllü Anneler Topluluğunun amacı nedir?

Amacımız topluma tam entegre olmuş çocuklarımızın başarılarını arttırmak ve göstermekse onları her anlamda geliştirmeliyiz. Vizyonumuz, tam bağımsız topluma entegre başarılı özel yavruları olan bir topluluk. Misyonumuz, özel yavrularını toplumun her alanında başarılı ve güçlü kılmak (sanattan spora eğitimden mesleki donanımı kadar …) amacıyla gönüllü olarak yola çıkmış önceliği özel bireyler olan topluluk.

Biz resmi bir dernek değiliz ama çok kalabalık bir topluluğuz 600’a yakın ailelerin oluşturduğu bu topluluğun temsilcisi Gülşen Akgöz ve Arzu Kocamanoğludur ama bu topluluğu yöneten kararlarımızı ortak alan birlikte karar veren bütün ailelerimizdir. Herkesin birbirine yardımcı olduğu bu toplulukta biz elimizden geldiğince arada köprü olmaya çalışıyoruz. Biz anneler kadınlar istersek evlatlarımız için her şeyi başaracağımıza inanıyoruz.

Etkinlikleriniz hakkında bilgi verir misiniz lütfen.

Öncelikle hiç evlerinden çıkamayan dışlanmış yok sayılmış cesareti kırılmış aileleri evlerinden çıkartıp bir nebze de olsa nefes aldırıyoruz. Bunun için ara sıra geziler düzenliyoruz, piknikler yapıyoruz. Birçok sosyal aktiviteler düzenleyerek bir araya geliyoruz. Her yıl geleneksel hale gelen 3 Aralık Dünya Engelliler Günü münasebetiyle düzenlediğimiz “Farkı mı Fark Et Benimle Dans Edin” bu yıl 4.sünü gerçekleştirdik.

Gönüllü Anneler Topluluğu olarak toplumda ne tür sıkıntılar yaşıyorsunuz?

Gülmek için ve hayata tutunmak için nedenler bulup çocuklarımızı topluma entegre etmeye çalışıyoruz. Başarılarını sergilemeleri için fırsatlar yaratıp bu etkinliklerle çocuklarımızın yetenekleri de ortaya çıkıyor ailelerde moral buluyor. Aramıza katılan yeni Küçük Meleklerimize yol göstermek adına bu süreci daha kolay atlatması için destek istiyoruz.

Zor olduğunu biliyorum ama ağlamanın üzülmenin çözüm olmadığını bu süreci kabul ederek çocuklarımızın yapamadıklarını değil yapabildiklerine odaklanarak yalnız olmadıklarını hissederek güçlü olmalarını istiyorum. Bilinçli haklarını bilen asla vazgeçmeyen ailelere her defasında bir daha dene ama asla umudunu yitirme diyorum. Yaşam düzeyini belirleyen şey başımıza gelen olaylar değil onlara vermiş olduğumuz tepkilerdir. Çocuklarımıza güzel yarınlar hazırlamak için kendinizi imha etmeyip inşa edip ve çözüm arayan  aileleriz bizler.

Son olarak neler söylemek istersiniz?

Hayatımızda birçok engel varken toplumda bazı insanların  bize daha fazla engel olmamalarını destekleyici bir tutumla yanımızda olmalarını bekliyoruz. Okullarda müdürler, idareciler, öğretmenler çocuklarımızı topluma kazandırmak adına dışlayıcı değil kabullenici bir tutumla yanımızda olmalarını istiyoruz. Sokaklarda, parklarda, lokantalarda ulaşım araçlarında bulaşıcı hastalığı varmış gibi bakılmak istemiyoruz. Acıyarak değil takdir eden bakışlar görmek istiyoruz. Bu süreçte en büyük destek aile desteğidir. Lütfen ailenizde özel bir çocuğu olan aileye yardımcı olun onu yalnız bırakmayın. Hepimizin bir varoluş nedeni vardır bu hayatta. Lütfen özel çocuklarımızı yok saymayın. Çocukları için elinden geleni ardına koymayan onlar için her şeyi yapan ailelere son olarak şunu söylemek istiyorum. Ben bu yola gönüllü olarak çıktım.  Bu yolda bütün annelerim gönüllü evet anneliğin gönüllüsü olmaz ama ben bu toplulukta sadece kendi çocuğuma annelik yapmıyorum. Hepimiz birbirimizin çocuğuna elimizden geldiğince annelik yapmaya çalışıp destek oluyoruz.

En büyük arzum elimden geldiğince can evlatlarımızın hayallerini hayata geçirmek. Umudumuz ve yaşama sevincimizle bu hayatın içinde biz de varız demeye son nefese kadar ant içmiş aileleriz bizler.

Röportaj : Özlem PEKDURANER